ME

Hiro Yumita

posted on 13 May 2010 17:29 by pare-nadda in ME

hiro

ภาพนี้โลจังถ่ายหลังจากวันครบรอบ 5 ปี Muzina สองสามวัน Hiro อยู่ข้างแพร

 

31 ตุลาคม 2009 ที่ about cafe ฉันไปงานแสดงดนตรีทดลองของพี่เกี๊ยมอี๋

คืนนั้นฉันได้พบกับ ฮิโระ เป็นครั้งแรก

ฮิโระมากับยูกิ ฉันจำได้ว่าฮิโระดูเด่นมาก ตัวผอมสูง ไม่มีผม แต่เท่สุดๆไปเลย ฮิโระใส่รองเท้าแตะหนังสีดำ กางเกงยีนส์ skinny กับเสื้อยืด และมีสูทแบบลำลองทับมาอีกตัว ทั้งสองคนมาคุยกับฉัน เพื่อที่จะขอให้ใส่เสื้อของร้าน Muzina แล้วไปยืนถ่ายรูป ฮิโระให้ชั้นใส่เสื้อสีดำ ยูกิถอดเข็มขัดสีแดงมาคาดเอวฉัน ฮิโระขอให้ฉันใส่รองเท้ามีส้นของยูกิ แล้วใส่กำไลข้อมือของยูกิด้วย พอฉันใส่ทุกอย่างครบ ฮิโระพูดว่า Perfect 

ฮิโระขอให้ฉันเดินข้ามถนนไปมา ให้เขาถ่ายรูป จนกระทั่งได้รูปที่เขาต้องการ แต่พอฉันเดินกลับมานั่ง ฮิโระที่เก็บกล้องไปแล้ว ก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายฉันอีกหลายครั้ง หลังจากนั้นเราคุยกัน

ไม่มีการแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ไม่มีคำถามแบบคนที่พยายามจะรู้จักกัน มีแต่ประโยคที่เหมือนเราเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว เช่น

แพร : ฉันคิดว่าอาจจะไปเที่ยวญี่ปุ่นตอนสิ้นปีนะ

ฮิโระ : นี่คืออีเมลและเบอร์โทรของฉันที่ญี่ปุ่น ไปถึงแล้วโทรไปหาฉันนะ  อาทิตย์หน้ามีเวลาว่างมั๊ย

แพร : วันไหน

ฮิโระ : อาจจะวันพุธ มาเจอกันที่ร้าน Muzina ได้มั๊ย ฉันอยากถ่ายรูปเธอเพิ่มอีก

แพร : โอเค โทรมาบอกก็แล้วกันนะ 

นี่คือครั้งแรกที่เราเจอกัน .. วันนั้นฉันรู้ว่า ฮิโระเป็นช่างภาพที่ชอบให้นางแบบมองกล้องที่สุด

รูปที่ถ่ายวันนั้นกลายเป็นปกของหนังสือพิมพ์แคตตาล็อคเล่มแรก และเป็นรูปสุดท้ายที่อยู่ในหนังสือ one ของฮิโระที่เขาทำให้กับ Muzina

พฤศจิกายน 2009 ฉันไปร้าน Muzina เป็นครั้งแรกฉันหาซอยเจอ แต่เดินเข้าไปแล้วไม่รู้ว่าร้านอยู่ไหน ฉันโทรไปหาฮิโระ เขาบอกให้ฉันเดินตามม้าสีฟ้าเข้าไป ที่นั่นมียูกิ รออยู่แล้ว 

หลังจากนั้นไม่นาน ฮิโระก็มาถึง เขาใส่เสื้อสีชมพูของร้าน Muzina เรานั่งกินแซนวิชของยูกิด้วยกัน ฮิโระบอกว่า ชอบกินซุป  ฮิโระแนะนำให้รู้จักช่างภาพชื่อทาคุมิ เราเปลี่ยนชุดถ่ายรูปกันยกใหญ่ ฮิโระคอยเลือกเสื้อผ้า รองเท้า และคอยโพสท่าให้ฉันดูเพื่อให้ฉันทำตาม วันนั้นเราสนุกกันมาก ฉันไม่เคยเป็นนางแบบ และฉันคิดว่าฉันอ้วน แต่ฮิโระไม่เคยพูดว่าฉันอ้วน ฉันได้ยินแต่คำว่า คาวาอิ , เพอร์เฟค , สุโก้ย โดยเฉพาะคำว่า คาวาอิ ฉันได้ยินคำนี้จากฮิโระตลอดเวลา ก่อนกลับฮิโระถามว่าชอบรองเท้าที่ร้านมั๊ย ฉันบอกว่าชอบคู่สีดำ ฮิโระ หายไปคุยกับยูกิ แล้วกลับมาบอกว่า จะให้รองเท้าสีดำคู่ที่ฉันชอบ และจะให้เสื้อผ้าทุกตัวที่ฉันชอบด้วย หรือฉันจะคิดค่าตัวที่มาเป็นแบบก็ได้ แต่ฉันรู้สึกเหมือนมาเล่นกับเพื่อน จึงบอกว่าขอทำให้ฟรีๆดีกว่า ตอนที่ลองรองเท้ากัน ฮิโระอยู่ข้างฉันแล้วคอยบอกให้พยายามใส่ดู อดทนหน่อยนะ เพราะครั้งแรกหนังมันยังไม่ยืดจะเจ็บหน่อย แต่เดี๋ยวมันจะพอดีเท้าของฉันเอง เขาคอยยืนคอยนั่งลุ้นอยู่ข้างฉันจนกระทั่งใส่ได้ ..

กลางเดือน พฤศจิกายน 2009  ฉันอยากให้โลจังได้รู้จักกับ Muzina จึงพาไปที่ร้าน ฮิโระมาถึงทีหลัง พอปิดร้าน พวกเราพาฮิโระกับยูกิ ไปกินข้าวเย็นด้วยกันที่นิวไลท์ สยามสแควร์ ฮิโระสั่งยำไข่ดาว เขาบอกว่าชอบกินยำไข่ดาวกับต้มข่าไก่ที่สุดเลย แต่พอได้ลองชิมปลาราดพริกที่ฉันสั่ง ก็เลยมีเมนูโปรดเพิ่มอีกอย่างแล้ว ยูกิบอกว่าอร่อยมากๆ ทากะตามมาทีหลังสุด กับข้าวหมดแล้ว เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอกับทากะ ทันทีที่ทากะนั่งลง ฮิโระผายมือมาทางฉันแล้วบอกทากะว่าฉันคือ แพร คนที่จะมาเป็นแบบ แล้วจบประโยคหลังชื่อฉันด้วยคำว่า คาวาอิ..เน้

คืนนั้นเราไปนั่งคุยกันต่อที่ชั้นล่างโนโวเทลสยามสแควร์ มีนักร้องสาวสองคนกำลังร้องเพลงฝรั่งอยู่บนเวที ฉันบอกฮิโระว่าฉันร้องเพลงญี่ปุ่นได้เพลงนึงนะ แล้วฉันก็เริ่มร้องท่อนแรกของเพลงนั้นให้ฮิโระฟัง เขาพูดทันทีว่าสุโก้ย แล้วเดินไปที่เวที หลังจากนั้นพวกเราทุกคนก็ได้ฟังฮิโระเล่นเปียโนเพลงที่ฉันร้องได้ท่อนเดียว พอเล่นจบฮิโระเดินลงมาแล้วบอกว่า ตื่นเต้นมากๆ ทากะแซวว่า ไม่มีใครขอให้ขึ้นไปเล่นสักหน่อย ขึ้นไปเองแล้วก็เขินเอง พวกเราทุกคนหัวเราะขำฮิโระ  ..ฮิโระก็หัวเราะขำตัวเองไปด้วยกัน หลังจากนั้นฮิโระก็โทรตามพี่เอ แล้วฉันก็ได้เพื่อนเพิ่มมาอีกคน

ธันวาคม 2009 เราไปกินข้าวกันที่เดิม นิวไลท์ สยามสแควร์ โลจัง ฉัน ทากะ ยูกิ และฮิโระ โลจังกับฉันผลัดกันถ่ายรูปฮิโระ ฮิโระบอกว่า อยากมีแฟน ช่วยหาให้หน่อย พวกเราเลยแกล้งบอกว่า จะเอารูปฮิโระไปลงบล๊อคของพวกเรา แล้วเขียนบอกให้ว่าชื่อ ฮิโระ ยูมิตะ โสด นิสัยดี ฮิโระหัวเราะชอบใจ แล้วอยากให้เราทำจริงๆ หลังจากนั้นเราต้องไปเซตงานที่เซน ฮิโระถามว่าไปด้วยได้มั๊ย สุดท้ายเราก็มายืนกันอยู่บนที่เซตงานที่เซนด้วยกันทั้งหมดห้าคน ฉันชวนทุกคนมางานวันจริง ฮิโระอยากมามาก แต่เพิ่งจองตั๋วเครื่องบินไป  เขาบอกเสียดายสุดๆ เค้าต้องกลับญี่ปุ่นเสียก่อน คืนนั้นฮิโระเอาเสื้อMuzina ให้โลจังใส่ และถ่ายรูป ฮิโระบอกว่าอยากให้มู้ดและโทนเหมือนหนังของหว่องกาไว .. ฮิโระพยายามจะบอกให้โลจังรีแลกซ์ และร่าเริง เพราะเขาชอบรูปถ่ายที่โลจังยิ้มที่สุด 

งานวันจริงที่เซน ฮิโระไม่มา แต่เป็นวันแรกที่คาเอะได้รู้จักกับ Muzina  

วันปีใหม่ .. เราจับฉลากกัน โลจังจับได้ของฮิโระ แต่เป็นครีมทาหน้า ฮิโระบอกให้เอามาฉันแทน  วันนี้เป็นวันแรกที่พี่ตุ๊กตาได้คุยกับฮิโระ เขาถ่ายรูปพี่ตุ๊กตารูปหนึ่ง พี่ตุ๊กตาชอบมาก วันนั้นเป็นวันที่สนุกเหมือนครั้งที่เราเจอกัน

งานเพชะ-คุชะ ที่สยามดิสคัฟเวอรี่ ทากะ ยูกิ และคาเอะ ขึ้นเวทีพูดเรื่องโปรดักซ์ดีไซน์  ฉันอยากให้อิโระได้ขึ้นไปด้วย แต่เขาพูดไทยไม่ได้ งานนี้เค้าต้องการคนญี่ปุ่นที่พูดไทยได้ ฮิโระเลยได้แต่มานั่งเชียร์ วันนั้นฉันมาไม่ทันดูตอนทุกคนขึ้นไปพูด แต่มาถึงก็เจอทุกคนนั่งรอ ฉันเห็นฮิโระคอยยิ้มให้ฉันและถือถุงอะไรบางอย่างอยู่ ยูกิบอกว่า ฮิโระตามหาฉันตั้งแต่มาถึงงาน เพราะมีของขวัญอยากเอามาให้ ฮิโระส่งถุงของขวัญให้ฉันแล้วบอกอย่างตื่นเต้นว่าซื้อน้ำหอมมาให้ ฉันต้องชอบแน่ๆ แล้วฉันก็ชอบจริงๆ ฮิโระบอกว่ารู้ว่าฉันต้องชอบเพราะขวดมันน่ารักมาก วันนั้นจบด้วยการกินข้าวเย็นแล้วหัวเราะสนุกกันเหมือนเคย และเป็นวันแรกที่พี่เกี๋ยมอี๋ได้รู้จักกับฮิโระและ Muzina.

วันหนึ่งหุ่นดอลล่าร์ของโลจังถูกมอเตอร์ไซค์ล้มใส่เป็นรูโหว่  วันซ่อมนั้น พวกเรา โลจัง ฉัน ทากะ ยูกิ และฮิโระ เราอยู่ด้วยกันที่ดอลล่าร์จนถึงตีสอง ยุงกัด หิวน้ำ ปวดฉี่.. ฮิโระลืมเลนส์กล้องไว้ที่ Muzina ยูกิบอกว่าจะไปซื้อน้ำแล้วหายไปเลย ทากะโทรไปจึงรู้ว่ายูกิแอบหนีขึ้นรถไฟฟ้ากลับไปเอาของมาให้ฮิโระ เขมตามมาพร้อมเสื้อลายขวาง ฮิโระอยากถ่ายรูปโลจังคู่กับดอลล่าร์ .. รูปที่โลจังย่อตัวอยู่ข้างๆขาดอลล่าร์ พร้อมยิ้มจนแก้มปริ คือรูปที่ฮิโระเลือกมาลงหนังสือ one หนังสือเล่มแรกของฮิโระที่ทำให้กับ Muzina ... วันนั้นเราถ่ายรูปกันเยอะเลย ทุกคนลงความเห็นว่า ดอลล่าร์เหมือน ฮิโระ มากๆ

ต้นปี 2010 ทากะเอาตัวอย่างของหนังสือ one และแคตตาล๊อคมาให้ฉันดู ฉันตื่นเต้นที่รูปตัวเองเป็นหน้าปกแคตตาล๊อค และอยู่ในหนังสือฮิโระ หลังจากวันนั้นไม่นานฮิโระเอารูปที่ถ่ายฉันวันแรกที่เจอกัน สามรูปมาให้ อัดมาให้เป็นขนาดจัมโบ้ .. ฉันบอกฮิโระว่าฉันอ้วน ฮิโระตอบว่า " You are charming, alway charming." 

วันหนึ่ง Happyband จะไปซ้อมดนตรีที่อโศกพร้อมจะถ่ายวิดีโอไปด้วย ฉันโทรไปขอยืมเสื้อผ้าจากทากะ วันที่ไปเอาฉันพาพี่เมื่อยกับพี่นุ่นไปด้วย ทั้งสองคนรู้จัก Muzina เป็นครั้งแรก เราไปถึงก่อนฮิโระ เราเลือกเสื้อผ้าสีทึมๆกัน ฮิโระมาถึงก็ช่วยปรับปรุงเป็นการใหญ่โดยให้เหตุผลว่าเราเป็นวงแฮปปี้แบนด์ไม่ใช่เหรอ เราน่าจะใส่เสื้อสีสดใสนะ 

คืนวันงานBig mountain เขาใหญ่ แต่เราอยู่ที่ coffee melody กรุงเทพฯ.. ฉันส่งแมสเสดไปบอกฮิโระกับยูกิว่าแฮปปี้แบนด์จะเล่นที่คอฟฟี้เมโลดี้คืนนี้ สามทุ่ม Muzina ก็มาถึง ฮิโระ ทาคุมิ ทากะ ยูกิ ร้านแคบมากแทบไม่มีที่นั่งที่เดิน แต่ฮิโระก็พยายามถ่ายรูปพวกเรา พอเล่นเสร็จฉันนั่งข้างฮิโระ เราคุยกันเรื่องรองเท้าแตะ รองเท้าแตะของเราเหมือนกัน เป็นของ Muzina เหมือนกันแต่คนละสี ขอฉันสีน้ำตาล ของฮิโระสีดำ อิโระบอกฉันว่าสีดำก็สวยนะ ฉันน่าจะมีด้วย คืนนั้นด้วยความที่ร้านแคบ ฮิโระสะดุดเกือบล้ม และเหยียบเท้าฉันอย่างจ