แพรไปทัศนศึกษา ตอนที่ 1.5

posted on 23 Dec 2009 00:29 by pare-nadda in WRITE

  เนื่องมาจากเมื่อคืนฉันนอนหลับเร็วกว่าใคร จึงรู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง แต่ก็ยังไม่ลุกจากที่นอนเพราะมืดและเงียบ วังเวงชอบกล ไตร่ตรองแล้วเห็นสมควรว่า น่าจะพยายามข่มตานอนต่อไป แต่ยังไม่ทันข่มสำเร็จ นาฬิกาปลุกของไกด์ก็ดังขึ้น และไกด์ก็เอามือตบนาฬิกาให้ดับทันที ชั้นหยิบนาฟิกามาดูบอกเวลา ตีห้า ..

ไกด์ลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้า เข้าห้องน้ำ (อาบน้ำรึเปล่าไม่รู้) เธอออกจากห้องน้ำมาพร้อมชุดใหม่ สิ่งมีชีวิตในห้องที่เคลื่อนไหวเป็นรายที่สองคือ พลอย เธอขยับตัวลุกขึ้นรื้อเสื้อผ้าในกระเป๋าออกมากองไว้เต็มเตียง และในขณะที่พลอยกำลังง่วน ไกด์ผู้ซึ่งแต่งตัวเสร็จแล้ว แลดูพร้อมออกเดินทางแล้ว ก็เดินขึ้นเตียงกลับไปห่มผ้านอนต่อ

.. ราวกับว่าที่ออกมาเดินๆเมื่อสักครู่คือ ละเมอ 

 

room1

หลังจากนอนซุ่มสังเกตการณ์อยู่สักพัก เห็นพลอยยืนนิ่งอยู่หน้ากองเสื้อผ้าของเธอราวห้านาที ฉันจึงเริ่มขยับตัวบ้าง เริ่มจากเดินไปถามพลอยก่อนว่าเป็นอะไร ทำไมนิ่ง .. "แมตช์ชุดอยู่พี่" พลอยตอบแบบหน้าเครียดๆ แล้วยืนนิ่งท่าเดิมต่อไป ประมาณว่ากำลังคิดหนัก และต้องการสมาธิอย่างสูง ..  ฉันพยักหน้าเรียบๆอย่างเข้าใจ แล้วเดินไปที่กระเป๋าตัวเอง เปิดออก และนั่งนิ่งๆอยู่หน้ากระเป๋านั้น ด้วยลักษณะ อารมณ์ และจุดประสงค์เดียวกับพลอย  

หลังจากเราสองคนแข่งกันเพ่งสมาธิไปที่กองเสื้อผ้ากันอยู่พักใหญ่ พลอยก็เดินไปที่ระเบียงหลังห้องบอกว่าจะไปเอาผ้าเช็ดตัว แต่กระทั่งฉันเลือกชุดได้เรียบร้อยพลอยก็ยังไม่กลับมาจากหลังห้อง .. ฉันเป็นห่วงผสมกับกลัวนิดๆ เพราะก่อนมาโดนบิวต์เรื่องผีมาเยอะ พลอยหายเงียบไปหลังบ้านนานแล้ว พระอาทิตย์ก็ยังไม่ขึ้น มืดก็มืด หนาวก็หนาว เงียบอีกต่างหาก ฉันค่อยๆเดินไปเงี่ยหูฟังที่ประตู หวังว่าจะได้ยินเสียงพลอยบ้าง แต่ก็เงียบเหมือนเดิม สมาชิกในห้องคนอื่นๆก็ยังไม่ตื่น ฉันทำใจกล้าเปิดประตูออกไปดู พบกับพื้นที่ว่างเปล่าหลังห้อง ขนลุกซู่ ฉันตะโกนเรียกพลอยทันที ..

"อยู่นี่พี่" เสียงพลอยตอบรับมาจากหลังบานประตู ฉันรีบชะเง้อคอออกไปดู และได้พบกับภาพที่สับสนอย่างยิ่งคือ พลอยกำลังนั่งยองๆอยู่ที่พื้นระเบียง กอดผ้าเช็ดตัวอยู่ด้วย เธอนั่งเฉยๆอยู่ท่านั้น  ถามพลอยว่า "ทำอะไรอ่ะ" พลอยตอบว่า "กำลังบิวต์อยู่พี่"

คือ.. ที่เห็นเงียบๆนั้น พลอยออกไปนั่งยองๆบิวต์ตัวเองให้ปวดอึอยู่ ประมาณว่าไปซ้อมนั่งก่อนไป ปฏิบัติจริง ออกแนวหลอกลำไส้ใหญ่และสะกดจิตตัวเองอีกทีว่าตอนนี้กำลังอยู่บนส้วมยองๆแล้วนะ ..

room3

ในขณะที่พลอยกำลังปฏิบัติภารกิจนั้น ฉันตระหนักขึ้นมาว่า ถ้าไม่อึที่นี่ เดี๋ยวนี้ ต่อไปจะลำบาก ถ้าไปปวดที่อื่น คิดได้ดังนั้น จึงเริ่มปฏิบัติการกลั่นทันที เริ่มจากยืนแกว่งแขน 100 ที .. ยังไม่มา แกว่งอีก 100 ที .. ชักเริ่มๆ (สันนิษฐานว่าแรงดึงดูดของโลกมีส่วนช่วยค่อนข้างมาก)..ใช้ตัวช่วยอีกนิดด้วยการกินนม 1 กล่อง

แกว่งแขนต่ออีกนิดแล้วไปนอนซิทอัพ สลับกับยกขาขึ้นลงๆ ข้างละ 20 ทำอยู่สองเซต สายตาก็สอดส่องไปด้วยว่าจะมีใครตื่นมาเห็นรึเปล่า  .. ทุกคนก็ดูนอนนิ่งไร้พิรุธ ยังไม่ทันจะยกขาเซตที่สาม พลอยก็ออกจากห้องน้ำพอดี

สวนทางกับฉันที่รีบคว้าผ้าเช็ดตัว และอุปกรณ์อาบน้ำต่างๆเข้าไปทันที (ต้องรีบเดี๋ยวหายปวด)

room2

สภาพบรรยากาศตอนเช้าหนาวกว่าตอนค่ำ หมอกลงจัด พอแดดออกหน่อย ก็จะเห็นน้องป.ตรีหน้าตาโหดๆ ลงไปวิ่งเล่นตามสนามหญ้าโต้หมอกกันอย่างสนุกสนาน ออกไปหน้าห้องก็จะพบเศษซากใบไม้ใบหญ้าที่น้องๆไปวิ่งลุยกันมาจนรองเท้าเปียก  

อาหารตอนเช้าอร่อยไม่แพ้เมื่อหัวค่ำ แปลกใจตรงที่ มาอยู่ทางเหนือแท้ๆ แต่อาหารส่วนใหญ่เป็นประเภททะเล 

หลังเสร็จจากอาหารเช้า ห้องน้ำจำนวนสิบห้องก็คราคร่ำไปด้วยน้องๆและพี่ๆป.โท หลายสิบชีวิต เกิดเสียงเซ็งแซ่มากมายหลายอารมณ์ อาทิเช่น เร่งเร้าให้รีบ , ขอร้องให้ออก , ด่าว่าเหม็น ,โวยวายว่าปวด , บ่นว่ารำคาญ ฯลฯ 

room4

ตัวฉันเองคราวนี้ปวดฉี่ เดินไปเข้าห้องน้ำในห้องนอนปรากฎว่ารอบแรก พี่เบียร์เข้าอยู่ (มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ฉันนึกว่าฉันขึ้นมาคนแรกนะเนี่ย) ทีแรกฉันกะว่าจะนั่งรอ แต่เหลียวไปหน้าห้องน้ำเห็นกางเกงยีนส์ของพี่เบียร์ถูกถอดกองอยู่ สงสัยว่าปวดมาก ไม่ไหว แต่ก็ทำให้เดาถึงสภาพบุคคลด้านในห้องน้ำ ดังนั้นจึงคิดว่าลงไปก่อนดีกว่า กลัวที่จะพบกับภาพสะเทือนใจถ้าพี่เบียร์เดินออกมา

หลังจากพี่เบียร์ลงมา ฉันก็รีบขึ้นไปใหม่ ปรากฎว่าบอสเข้าต่อไปแล้ว เซ็งมาก เริ่มทนไม่ไหว เร่งให้บอสออกมา บอสก็ออกมาตามที่โวยวายไป แต่ร้ายกาจมากตรงที่ บอสทิ้งกลิ่นไว้ในห้องน้ำอย่างหนาแน่น  ..  ไม่ไหว แรงมาก ต้องเปิดประตูทิ้งไว้แล้วพยายามไล่กลิ่นอยู่นาน .. ก็ยังไม่หาย กลิ่นขี้เหร่มากๆ เข้าขั้นร้ายแรงสุดๆเลย ฉันหาสเปรย์ดับกลิ่น แต่หาได้แค่สเปรย์ดับกลิ่นเท้า แต่ก็โอเค.. ฉีดๆๆเข้าไป กลิ่นเริ่มค่อยยังชั่ว  กลิ่นบอสเริ่มจางไม่ทันไร ก็มีกลิ่นใหม่มาแทรก ตามหาต้นต่อพบว่าเป็นกลิ่นถุงเท้าที่พี่เบียร์ถอดกองไว้ อบอวลไปทั่วห้องนอนจนทนไม่ได้ ปวดฉี่ก็ปวด แต่ต้องเอาไม้มาคีบถุงเท้าพี่เบียร์ออกไปไว้หลังห้องก่อน 

ตอนที่คีบออกไป พี่นุชยืนคุยข้ามระเบียงกับอ.ตุ้มอยู่หลังห้องพอดี นาทีนั้นฉันไม่รู้จะเอาถุงเท้าเน่าของพี่เบียร์ไปวางไว้ไหน เลยต้องพาดไว้บนไม้ใต้ราวตากผ้า ซึ่งพี่นุชยืนอยู่ คิดว่าเดี๋ยวพี่นุชก็คงเดินเข้ามา ปรากฎว่าฉันออกจากห้องน้ำมาแล้ว พี่นุชยังคุยอยู่เลย ถามที่นุชภายหลังว่าไม่เหม็นเหรอ พี่นุชบอกว่า เหม็นสิ แต่พี่ไม่รู้จะลาอาจารย์ว่ายังไงดี เห็นอาจารย์กำลังคุยมันส์  ...  สงสารพี่นุชจัง

และแล้ว อาจารย์ก็เรียกขึ้นรถตอน 8 โมงเช้า เพื่อเดินทางไปออกตะลุยวัดสำคัญต่างๆที่ จ. น่าน ... 

bus7

bus6

เราทุกคนต้องนั่งที่เดิม  แพร พี่นุช พลอย ไกด์ เบาะหลัง คันที่สอง  

bus8

ส่วนบอสกับพี่เบียร์พิเศษหน่อยได้นั่งชานบันไดประตูหลังรถคันแรก  .. ฮ่าๆๆๆ (ยิ้มรับชะตากรรม)

bus5

เช้านี้ พื้นที่กลางรถบัสดูหลวมๆ น้องๆคงยังไม่ตื่นกันดี ยังหน้าตามึนๆง่วงๆกันอยู่

ทำให้บรรยากาศในรถบัสตอนเช้าดูสงบสุขอย่างที่พี่ป.โทฝันไว้  (ประมาณ 1 ชม.) 

bus4 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

55555555+ อ่านแล้วฮามากเลยค่ะ
ตั้งแต่บิ้วขี้ ไปจน ถุงเท้า
ชอบรูปที่หมอกลงหนาๆ ค่ะสวยดี

#7 By C-C on 2010-01-08 10:43

สนุกดีbig smile

#6 By lolay on 2009-12-31 04:04

น่าไปจัง

#5 By khom on 2009-12-30 00:07

55555 sad smile

#4 By alienboon on 2009-12-23 14:18

รูปถ่ายก็สวย หมอกลงหนาได้ฟิล เห็นยังสั่น cry

#3 By poonnada on 2009-12-23 12:18

55555+Hot! Hot! Hot!
ขำมากแพร บรรยากาศเข้าค่ายนี่กลิ่นอบอวนพิลึกๆ นะ
ดีที่รอดชีวิตมาเขียนให้ฟังได้ 55555+

ช อ บ ม า ก ๆ จ้ า

#2 By poonnada on 2009-12-23 12:17

บรรยายได้น่ารักน่าชัง
ได้ทั้งภาพ ได้ทั้งกลิ่น
...เฮ้อ!

#1 By zealost on 2009-12-23 10:33